Diagnoza i Terapia Integracji Sensorycznej

Terapia polega na dostarczaniu dziecku różnorodnych bodźców – początkowo uporządkowanych – połączonych z ruchem czynnym i sytuacją zadaniową. Z czasem wprowadza się bodźce bardziej zróżnicowane, nieregularne. Terapia metodą integracji sensorycznej ma postać nauki poprzez zabawę, w czasie której mózg i układ nerwowy uczą się integrować wrażenia zmysłowe.Pomaga temu wyposażenie sali terapeutycznej, zaopatrzonej w liczne specjalistyczne przyrządy (np. beczki, trapezy, platformy). Wykonując ćwiczenia dziecko nie przyswaja konkretnych umiejętności, lecz poprawia przebieg procesów nerwowych leżących u ich podstaw, angażując w to całe ciało i wszystkie zmysły:
równowagi, propriocepcji – czucia własnego ciała, dotyku, wzroku, słuchu, węchu, smaku.

Terapię integracji sensorycznej można stosować u osób w każdym wieku, u których zdiagnozowano zaburzenia przetwarzania sensorycznego. Najczęściej stosowana jest u dzieci doświadczających trudności w codziennym funkcjonowaniu. Często zalecana jest jako terapia wspomagająca dzieci ze spektrum autyzmu.